جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

995

تحفة الملوك ( فارسى )

چه جاى صحبت نامحرم است خلوت انس / 1 / 779 چه خوش بود كه منت بنده‌وار در خدمت / 1 / 30 چه سعادت است مولى ز تو رمزها شنيدن / 1 / 97 چه شود به چهرهء زرد ما نظرى براى خدا كنى / 2 / 434 چه نسبت است به رندى صلاح و تقوا را / 1 / 293 حرف از صفاى سينه بگو پيش زاهدان / 1 / 484 حريف بين چه به راحت بساط مىچيند / 1 / 317 حقت پيش نظر تو مانده از حق آن‌چنان غافل / 1 / 254 حقهء لعل تو از جوهر جان ساخته‌اند / 1 / 62 حكيم و عاقل و دانا كسى بود كه سخن / 1 / 72 حلّه‌باف بوستان شد باد نوروزى دگر / 1 / 304 خاقانى آن كسان كه طريق تو مىروند / 2 / 202 خدايا توبه كردم توبه اولى است / 1 / 523 خرم آن صيد كه تيرش به تو صياد رسد / 1 / 239 خط ساقى گر از اين‌گونه زند نقش بر آب / 2 / 213 خلق خاكى كه نه از خاك تواند برخاست / 1 / 145 خم‌ها همه در جوش و خروش‌اند ز مستى / 1 / 297 خوشا دمى كه در آيى و گويمت به سلامت / 1 / 284 خوش‌تر ز عيش صحبت باغ و بهار چيست / 4 / 897 خوش عروسى است جهان از ره صورت ليكن / 1 / 325 خوش كرد ياورى فلكت روز داورى / 4 / 849 خيز در كاسه زر آب طربناك انداز / 4 / 912 داش اگر دوش سه و سندر سه قزلدن چنقى / 1 / 203 دامن دوست ز دست آرو ز دشمن بگسل / 1 / 486 دامن‌كشان چو ابر به گلزار مىرود / 1 / 307 در آن حديقه كه بلبل زبان نطق ندارد / 1 / 299 در آن حريم به هنگام باد استغنا / 1 / 149 در اين چمن گل بىخار كس نچيد آرى / 2 / 906 در چمن هر ورقى دفتر حالى دگر است / 1 / 254 در خرابات مغان گر گذر افتد بازم / 1 / 458